Thierry Baudet over bevlogenheid: “Meer inspraak op kleine schaal!”

Bevlogenheid volgens Baudet: Iets willen veranderen, en optimistisch zijn over de mogelijkheden om die verandering tot stand te brengen.

Visionair Thierry Baudet (34) is een Nederlands politicus, historicus, publicist en jurist. In 2015 richtte hij Forum voor Democratie (FVD) op. In 2016 werd FvD omgevormd tot politieke partij met Baudet als politiek leider. Na de Tweede Kamerverkiezingen van 2017 nam hij als fractievoorzitter voor FVD zitting in de Kamer.

Hoe meer inspraak op kleine schaal, hoe meer mensen de schouders eronder zetten!

‘Bevlogenheid is voor mij een combinatie van twee dingen: Iets willen veranderen en optimistisch zijn over de mogelijkheden en kansen om die verandering tot stand te brengen. Veel mensen zien dat het mis gaat in dit land, maar gaan vervolgens bij de pakken neerzitten. Ik zie dat het mis gaat, weet dat het beter kan en heb het geloof in ons land. Dat geloof is wat ik mis in de harten van menig Nederlander.

Ik kom veel verslagenheid tegen. Mensen die het gevoel hebben geen greep te hebben op hun leven en werk, en murw raken van alle regelgeving hier. Kijk maar eens naar de moedeloosheid bij de politie of in het onderwijs. Allemaal mensen die het werkplezier verliezen, niet omdat ze hun vak niet mooi vinden, maar door alle regeltjes en wetjes die eromheen hangen. Geen wonder dat er een soort bozig cynisme ontstaat en bevlogenheid verdwijnt. Autonomie leidt naar mijn mening tot bevlogenheid. Weg met die bureaucratie en top down structuur. Geef mensen weer macht en inspraak, op kleinschalig niveau. Laat processen aan de kleinere eenheden. Dan krijgt men het gevoel grip te hebben op hoe zaken zijn ingericht. Hoe meer inspraak op kleine schaal, hoe meer mensen de schouders eronder zetten!’

Bevlogenheid in ons onderwijssysteem!

‘Ik denk dat het met die bevlogenheid misgaat in de keuzes die kinderen in ons huidige onderwijssysteem moeten maken. Dat begint al op de basisschool waar de focus ligt op wat er moet, en niet op wat het kind wil of kan. Misschien vind je het helemaal niet leuk om met het hoofd te werken, maar ben je heel goed met je handen en heb je daar veel meer lol in. De term hoogopgeleid kan ik niet meer aanhoren. Doordat we hebben bedacht dat iedereen minstens twintig jaar boven de studieboeken moet hangen, en op kantoor moet werken, is het ambacht in Nederland compleet ondergesneeuwd. Als iemand een prachtige tafel kan maken, kan ik daar alleen maar diep respect voor hebben.’

De keerzijde van de bevlogenheid

‘Is twintig procent van werkend Nederland bevlogen en trots? O, ik dacht dat het percentage nog lager lag. Als dat percentage in de toekomst uitgroeit naar tachtig procent? Dan zouden er geen grenzen meer zijn aan wat we kunnen bereiken. Kijk we hebben hier kleine, maar ook hele grote problemen, zoals: EU en massa-immigratie, die allemaal voortkomen uit het feit dat we op kleine schaal ongelukkig zijn. Wie van binnen niet lekker in zijn lijf zit, kan naar buiten toe niet helder optreden. Logisch ook eigenlijk. Ik zie het elke dag in de politiek. De mensen die nu boven komen drijven in de verstikkende partijstructuur zijn mensen die fundamenteel incapabel zijn om een vuist te maken. Om met de hamer op tafel te slaan en te zeggen en nu is het afgelopen. Omdat ze van binnen te verdeeld en te zwak te zijn.

Als kinderen van jongs af aan in een omgeving vol zelfvertrouwen opgroeien, met ouders die bevlogen naar hun werk gaan, en trots zijn op hun wijk en straat, dan zouden we hier geen tien miljoen mensen naartoe halen. Maar omdat we onzeker zijn laten we maar van alles toe. Dat is die keerzijde van de bevlogenheid.
Als ik elke dag opsta met een gevoel van Yes, let’s go dan houd ik van mezelf. Dan heb ik een natuurlijk zelfvertrouwen. Dat is helemaal niet agressief of intolerant. Maar wel: dit is mijn manier van leven en die wil ik behouden.’

Ik moet af en toe even weg uit Den Haag!

‘Kortom, ik pleit voor meer democratie, zowel politiek en op kleine schaal. Veel meer lokaal zelfbestuur, veel minder bureaucratie. Hoe meer regels waar je je allemaal aan moet houden, hoe meer de lol ervan af gaat natuurlijk. Voor mij is het bureaucratie tegen democratie. Of je beslist het gewoon lekker zelf met elkaar, of je hebt allemaal ambtenaren in hoge gebouwen die alles voor ons gaan bedenken.

Zo is het ook in de tweede kamer. De ambtenaren bepalen eigenlijk veel meer het politieke proces dan de politici. Wij hebben bijvoorbeeld als forum vijf moties ingediend om de ongecontroleerde asielinstroom nu echt aan banden te leggen. Door allerlei afspraken en processen wordt dit besluit steeds weer vooruit geschoven. Over demotiverend gesproken. Mij krijgen ze er niet onder hoor, ik ben een ras optimist, maar af en toe trek ik me bewust terug in sport of muziek, en moet ik echt even een dagje weg uit Den Haag. Want als je hier te lang blijft zitten dan word je straks nog onderdeel van het systeem. Dat is bevlogenheid ook voor mij: buiten de regels en gebaande paden om, loskomen van de grond en vliegen. Opstijgen en de boel overzien, the birds- eye view.

Met trots omkijken!

‘Wat we eveneens in ons calvinistische Nederland missen, is ook om af en toe met trots om te kijken naar wat we als land bereikt hebben. We hebben in Nederland mooie bedrijven opgebouwd en een geweldige dienstverlening. We hebben een rijke geschiedenis, spreken onze talen en behoren tot de top 20 economie van de wereld. Staan wereldwijd bekend als vriendelijk en innovatief. Wat wil je nog meer? We zijn altijd maar zo bescheiden over ons kleine landje. We mogen onszelf best eens wat vaker op de borst kloppen! Ik heb bescheidenheid zelfs weleens een walgelijke eigenschap genoemd. Het is goed om niet naast je schoenen te lopen, daar houd ik ook niet van, maar ik ben er wel van overtuigd dat het groot verschil maakt of je met zekere trots naar je werk gaat, of dat je de dag al begint met het idee: ach, ik ben eigenlijk niks en het is zinloos wat ik doe, want dan zakt het in elkaar. Gebrek aan zingeving is het recept voor burn-outklachten.

Daarentegen, als mensen het gevoel hebben een waardevolle bijdrage te leveren, dan kunnen zij ongelooflijk veel aan. En daarin hebben we iedereen nodig. Daarom heb ik zo’n hekel aan dat hoger opgeleide verhaal, dat hiërarchische idee is zo killing. Iedereen is even belangrijk. Zonder de schoonmaker, meubelmaker en secretaresse die voor mij de afspraken plant, ben ik niks. Waar het om gaat is dat iedereen voelt dat hij of zij ertoe doet.

Naar aanleiding van de in opspraak geraakte uitspraak over vrouwen, geeft Baudet aan dat hij dat geenszins discriminerend heeft bedoeld. Helaas is het alleen nog te vaak zo, zo geeft hij aan, dat vrouwen na het krijgen van kinderen andere keuzes maken. ‘Maar als Nederland straks gered is, dan lijkt het mij ook heel prettig om voor mijn nog te formeren gezin een (t)huisvader te worden!’

 

    Your email address will not be published. Required fields are marked *

  • Name *
  • Website